گل آقا و آقای گـــ فلاح ــــل هشترود

     بنام خدا    

این جانب بعنوان یکی از کارمندان اداره زندان هشترود ، پس از اطلاع از درج مطلبی در وبلاگ گل آقا در هشترود در مورد آقای فلاح در خصوص استفاده غـــیر قانونی از خانه سازمانی ، بعلت خلاف واقع و نادرست بودن ادعا ، ناراحت شده و بر خود واجب دانستم   در این وبلاگ ، دفاعیه ای در مورد اتهام کذب گل آقای هشترود در مورد آقای فلاح  در خصوص خانه سازمانی، برای روشنگری اذهان عمومی ارائه نمایم تا هم گل آقا و هم مردم شریف هشترود ، توهم ایجاد شده درباره آقای فلاح را از خاطر زدوده و با روشن شــــــدن موضوع و مشاهده نـــــــــظر سایر همــــشهریان ، آقــــــــای فـــــــــلاح را بهتر بشناسند .

مطلب منتشر شده در وبلاگ گل آقای هشترود  »

با توجه به قانون خانه های سازمانی که حداکثر استفاده از خانه سازمانی برای یک مسئول را ۵  سال تعیین نموده اند حال به این موارد دقت کنید 

علی وند مسئول مرکز خدمات جهاد کشاورزی         ۱۰ سال

ادبی رئیس منابع طبیعی                                    ۱۰سال

قربانیان                                                      ۱۱سال

صادقی جعفر                                                 ۱۰سال

قربانپور                                                     ۱۲سال

داماد جعفر صادقی                                       سالش یادمان رفته

فلاح رئیس زندان              ۱۸ سال موقع انتقال هم کلیدهای خانه سازمانی را تحویل نداد

گل آقای محترم هشترود :

گيرم که خلق را به طريقي فريفتي  ! با دست انتقام الهی  چه مي کني؟

مردمان بر روي زمين استوار, بيشتر از بند بازان بر روي ريسمان نا استوار , سقوط مي کنند !

ما مردماني هستيم که به راحتي به هم دروغ ميگيم ، ولي بزرگترين معيارمون براي شروع دوستي صداقته

بهتر است دهانت را ببندي و احمق بنظر برسي ، تا اينکه بازش کني و همه بفهمند که واقعاً احمقي

دوستان محترم لطفا اگر نظری در مورد آقای فلاح - رئیس زندان هشترود - دارید در قسمت نظرات قرار دهید تا نمایش داده شود . متشکریم

الحاج رحيم الدّين فلاح مراغه اي

رحــيـم بابا  هـشـتـرودون  زيـنـدانـي

سـرفــراز  ايــليـوب   آذربـايــجـانــــي

عـــالم  الـــوب ريــــاستـــو  حيــراني

              مـديـــر كـــلّـــون  باشنين تـاجيسن            غرق الان  ايـنسانلارا   بير ناجيسن   

بـــو اوستانـدا  سنـيـن تـاين  تاپــلماز  

هــچ بـازاردا  بـيـلــه گـوهر  ساتـلمـاز

مـرد اغـولـون هـچ واخ  ادي بـاتـلمــاز

             تــاريـخـلـرده  سنـين آدن  قـالاجـاخ              دونـــــيا بـويــي ريـاستـيـن  الاجــاخ

سن ادميـشدين بو زيـنـداندا  رياست

سـنده  يـوخـدي بـيـر داريـجان خباثت

يـاغـر  سندن  يـاغـش تكين  فراست

              تدبـيـريـنـن  هامّـدان ايـش چـكردين            مـحبـــتـي  اوركــــلـره   اكـــرديــــن

تــدبــيــريـنـن  بـو زيـنـدان  الـدي آبـاد

ريــضايـت آلـــدون  چوخـون اديــن آزاد

نــايـراحـات  اينـسانـلاري  ايلدون شاد

               رحـمـت اخـولّار   حــلـه  امــواتــووا             احــسن اولا  فــيـطرتــووا  ذاتـــــووا

اونـــدا كــي   الـدون  هاميـدان برنده

يــــولّاديــلار   بـيـر نــچــه  ايل  مرنده

لــيــاقــتــون وار  مـيـنـسـن  سـمنده

               اردوگاهي آباد ادن سن الدون                   بـيـدادي اوردا  داد ادن  سن اولـدون
 

مــرنــديـنـن  اردوگـاهـي  اوجـاتـــدن

نـامـرد اولان  ايــنــسانـلاري قـوجاتدن

ايشتاهي كوسموشلري سن آجاتدن

               يــوخــلاديـلار  يـوخـلاميـيانلار  بيده             آنـلاديـلار   آنـلامـيـيـانــلار   بــيـــده

چــولّــي بـيـيـابــانـي  بهشت  ايلدون

بــايــر اولان  تـوپــراقـي كشت ايلدون

بـدگـوهر  اينـسانلاري  زشت ‌ ايلدون

               آچــدون  او  نامـرديلـريـن  اوجـونـي            بــي اثـر  ادون  همه نـوع  اسـونـي

اوردادا   بـيـر عـيدده ني  گـتدين  يولا

مهريوي  سپدين  گنه  ساغدان سولا

بـلـكه  بو  زيـنـدانـدا  بـيـگون  پاك اولا

               گـورتـولالار   هامّي  مـواد  چـكمدن            سـمّيـلري  جـانـلاريـنـا  تـــوكـمــدن

بـيـر نـچـه ايــلـدن سـورا   بـو زمـانــه

تــاپــدي  گـنـه  گــور نـجـه  بـير بهانه

اولــــدي   پــذيــرا  قــــدمـا  مـــيـانــه

               اوردا دا  سن  زينداني  قـصر ايلدون            تـــاج سـر دوره  و  عـــصـــر  ايلدون

تــقــديـــر الـي  گنه سني  گـتـيردي

هــشـتـرودون  زيـنـدانـيـنـا  يـتـيــردي

سـنـيـن وجـودين  بي گوزل عطيردي

               قـالمشدي  بو در دوواريـن جــامنـدا           داد ورردي  ايـنـسانـلاريـن  كــامـنـدا

سن كي گلدين زيندان بوتون سويوندي

خــسته قــالـمـش اورك  گنه  دويـوندي

قــوري گولّر  گـوي ليــباسا  بـورونــدي

               پـــوزگـون دووارلار   گـنـه  رهلـنديلر            خـسـتـه مـددجـولار   فــرحــلنـديـلر

بــوردادا  بـيـلّنـدي  سنـيـن  عيـزّتـيـن

محـبـتـيـن   جــلالـتـيـن   شـوكــتـيـن

ياخـجـيـلـخ  ادمـكـدي سنين عادتيـن

               ثـابـيـت الوب  هامـّيــيا شــأنون آغا             فرّ و  شوكـوهـيـن  اولا  افـزون  آغـا

مكـتـبـيـندن  درس آلــيـروخ   هنـوزدا

شمــع  وجــوديـن   همشه  فـوروزدا 

محـبـتـيـن  همـشـه ليح   بــــــوروزدا

               سايه سارنديـر  هـاميـنـيـن  مأمني            گـونـش تكـيـن  گـولـشلـنر  خرمني

رحيم بابا  سن شعرين  اوستاديسن

شهـرياريـن  سن  خـلف  اولاديـســن

توركي ديلين سن بابا  دوز دادي سن

               فـ...ي  ادنـمـز  سني تـوصـيـف بابا            چون كي اوشاخدير هله يوسيف بابا

                                                                                     يوسف- ف  ۲۵/۲/۸۷

                                                                                                                از کارمندان زندان هشترود

حاج رحیم فلاح

     قطعه شعری من باب نصیحت برادرانه به گل آقای هشترود    

ای گــل آقــا  خــــــــــار   مینامم ترا           در شگفــــــت آورده ای  آخــــــــر مـــرا 

یـــــــک زبــــان داری  دوتا دنـدان لق          حرفهایت کذب باشـــد، نیست حــــــق

گاه حرف ات مثل دندانت  لــق است          از دوتا حرف ات یکی بر نـاحـــــق است 

افــــــترا بســتن به مـــخلوق خــــدا            مــــــعصیت بــــاشد بــــــمانـــند زنـــــا 

وای بر آنان که تهـــمت میــــزنــــــند           چــاه و چـاله  بــــهر مـــــردم مـی کنند 

 تــرسم ایمانــت شود روزی چــو دود           دیــــگر آن موقــع پــشیمانی چه ســـود  

عـاقبت رو می شود دستـت به خلق          مــی کشنــــدت مثـل یـک دنـــدان لــق 

آن زمان چون سگ پشیمان میشوی          شرمـسار  از غیر و خویــشان می شوی 

وای تـــو با این همه بــــــــــار گــــناه          نــــامه اعـــــــمال سنگـــــین و سیـــاه 

لعــــــنت حــــق را خـــــریدی بی بها           بـــــار سنــــــگین گنــــــاهت در قـــــفا 

آتـــــش دوزخ گــــــزیدی بر بـــهشت          بـــدرود انــسان هر آن چیـزی که کشت 

دود آه خــــــــلق بـــــنیــــان می کند           دســــت غـــــیـب حــقّ   ناگه می زنــد 

بــــاد غـــفلت داده انــــصافــت به باد          چیــــــره گـــــشته بــر تو دیـــو بد نــهاد 

برحذر باش از عــــــــذاب آخــــــــرت           تا نگردی  پـــست و رســـــــــوا عـاقـب 

حـتـــم دارم این مثـــــل را دیـــده ای           یـــا کـــــه آنرا از کسی بشــــنـیـده ای 

خـشت اوّل چـــون نـــهد مـعمار کج           تـــــا ثــــریا می رود دیـــــــــوار کــــــج"” 

می نویسی لیکن از حق غــــافــلی          هر چـــه می گویند آنـــــــرا نـــــاقــــلی 

کم بگو ،  امّا گـــزیده ،  بـی ریـــــــا            تا که وبـــلاگــــت شود   محــــــبوب ما 

سعی کن گردی چـــنان گل با صفا            تـــــا شوی  از لعـــنت مــــــــردم رهـــا 

در خـــــصـوص خــانه های ســازمان            اشــــتـبــاهت بــوده مــحرز بی گــمان 

هیـــــجده ســالی که تو فرموده ای           گوئــــــیا ره را غــــــــلط پــیـــــموده ای 

گر کنی آنـــــرا تو منـــــها از نـــــــود           حـــــــاصلش هفــــتاد و دو  بــاید شود 

حـــــال اینکه شخص آقــــای رحیـم            بوده از هـــــفتاد و هشت  اینجا مــقیم 

خود اجــــــاره کرده بودش  منزلـــی           رفته و تحقیق کــــن گـــــــر عـــــــاقلی

واقــعیت چون بــــــگردد آشکــــــــار          می شوی از گفـــــتهء خـــود  شرمسـار 

دیـــده بـگشا واقــعـیـت دور نـیست           آنــــچه گـفتی بــا حقیقت جـور نـیست 

آبـــروی مـومنان بــازیــــچه نـیست           ایـن همه دوز و دغـــــــل از بهر چیست 

مـــــحضر عـــــدل الهی در ره است           حـــــق تـــعالی از حـــــقایق آگاه است 

حـــال و روزت در قـیامت دیدنیـسـت          پاسخـــت در محضرش  بشنـیدنـیـــست 

رنــــــگ رخــسارت اســفـــناکا  گلا          چــــــون حـــسابـــت آنــزمان  پـــاکا  گلا  

حــــــــال بشنـــو بهر گفتارم دلیــــل           زانـــــکه باشد یـــــک جواب بی بدیـــل 

ایـــنک  تاریخچه ای از زمان اقامت آقای فلاح در شهرستان هشترود را برای  روشنگری بیشتر در ذیل  ارائه می کنم      تا که قبول افتد و چه در نظر آید  

 آقای رحیم فلاح در مورخه   ۲/۱۲/۷۸    برای اولین بار به شهرستان هشترود منتقل شده و از زمان ورود در منزلی استیجاری که توسط بنگاه معاملاتی املاک آقای جلیلی ( که در حال حاظر هم دائر می باشد ) در خیابان دانشسرا در منزل آقای نوروزی از کارمندان فرمانداری بوده  بطور شخصی اجاره شده  و  تا تاریخ     ۲۵/۷/۸۰    در همان منزل اقــــــــامت داشته و پس از آن به شهرستان های مـــــرند و میـــــانه منتقل شده و پس از چــــندین سال در تاریخ    ۲۰/۴/۸۶   بنا به درخواست خـــود دوباره به شهرستان هشترود منتقل شده و در خانه سازمانی پشت زندان که قبل از ایشان در اختیار امام جمعه فقیـد شهرستان حجت الاسلام آقای روحانی و بعد از ایشان در اختیار آقای ظهراب دلخوش رئیس زندان سابق بوده ، سکونت گزیده است . " در عجبم که افراد ذکر شده چگونه در خانه بدون کلید زندگی می کرده اند " ( البته لازم بذکر است که ساختمان های مذبور کلنگی بوده و زمان تاسیس آنها به دوران بسیار قبل از انقلاب بر می گردد و آقای فلاح از موقع تحویل گرفتن آن نسبت به تعمیر و بازسازی آن از جیب شخصی ، زحمات فراوانی متحمل شده است تا قابل سکونت شود )

حال با یک محاسبه ساده مدت استفاده ایشان از منزل مذکور تا به امروز _  ۲۴/۹/۹۰  – دقیقا چهار سال و پنج ماه و چهار روز می شود و با  ۱۸ سال ادعا شده تفاوت دارد .

 خداوند از سر تقصیرات همه ما بگذرد . انشا ا...